De Band

Toevalligheden hebben ons een half jaar geleden bij elkaar gebracht en het is alsof we al jaren met elkaar spelen en omgaan. Deze bijzonderheid is terug te horen en zien in ons samenspel. Young Ones Forever bestaat uit de volgende leden:

Willem de Jonge (slaggitaar)

Ik ben Willem de Jonge en ben de slaggitarist bij de band. Ik ben vanaf mijn jeugd al geïnteresseerd in muziek, maar dan passief, luisteren en kijken. Helaas kwam het er nooit van om gitaar te gaan spelen. Maar dat veranderde toen ik Gerard Nordmann leerde kennen. Zijn enthousiasme over de muziek uit onze jeugd, zoals Cliff and The Shadows; de Haagse Indorock en vooral hoe leuk het is om zelf muziek te maken overtuigde mij.

Korte tijd later kocht ik een elektrische gitaar en gaf hij mij mijn eerste gitaarles. We hebben samen heel wat afgespeeld en dat leidde uiteindelijk tot het onstaan van mijn toenmalige band. Ik speel nog steeds op die gitaar, een Fender Stratocaster in de kleur van The Shadows, Fiësta Red!

John Paul Didden (basgitaar)

Ik ben John Paul Didden en bassist bij Young Ones Forever.  Op 8 jarige leeftijd ben ik begonnen met klassiek gitaarles op de muziekschool. Mijn eerste basgitaar kocht ik ergens rond mijn 20e jaar, een Aria Pro II. Deze basgitaar heb ik nog steeds. Ik had al een lange periode niet gespeeld tot dat een aantal jaar geleden de toenmalige sologitarist Gerard Nordmann vroeg of ik interesse had om muziek van The Shadows te gaan spelen.

Samen met Willem de Jonge en Rien Meijer ben ik toen begonnen bij The Sky Riders. Ik had op dat moment al een tijd niet gespeeld en was totaal niet bekend met muziek van The Shadows, Cliff Richard of The Ventures. In het verleden ging mijn interesse uit naar Blues- en Rockmuziek en ook muziek van het platenlabel Motown. Van The Shadows kende ik maar één nummer: Apache! Ik ben mij gaan verdiepen in de muziek van The Shadows en ben deze muziek enorm gaan waarderen.

Wil van der Ham (zang/ sologitaar)

Ik ben Wil van der Ham. Via de toenmalige sologitarist Wim Martijn ben ik gevraagd om te komen zingen bij de band. Ik kende Wim van een popkoor waar we allebei zongen. Ik kom uit de discotijd met soul en rock. Maar ook toen al hield ik erg van mooie verhalende liedjes. En dat is nog steeds zo. American Pie van Don Mclean was de eerste LP die ik kocht. Maar ook Boudewijn de Groot en Herman van Veen vond ik heel mooi.

Vanaf mijn 15e speel ik gitaar. Vaak ook mooie gevoelige liedjes. Van de muziek van Cliff wordt ik vrolijk en ik zing het graag. De leden van deze band zijn zonder uitzondering leuke mensen. Bovendien zijn ze allemaal heel muzikaal. Ik kan veel van ze leren en ik geniet erg van de positieve sfeer.

Rien Meijer (zang/ toetsen)

Ik ben Rien Meijer en mag met mijn synthesizer de groep versterken. In eerste instantie zong ik en ben na toetreding van Wil van de Ham de tweede stem gaan doen. Ook mag ik graag op mijn mondharmonica soleren. In de 70er jaren kocht ik een akoestische gitaar en ging ik lekker spelen en zingen. In de 90er jaren organiseerde we jam sessies in het plaatselijke buurthuis en traden we met gelegenheidsband hier en daar op.  En jaar of 9 met de band Relax waarvan ik mede oprichter was. Nu doe ik mee met Young Ones Forever.

Wij hebben altijd veel plezier met het maken van muziek, ik zeg altijd: muziek maken is leuk, samen muziek maken is geweldig en samen muziek maken voor anderen is echt KICKEN!

Jonas Moberg (sologitaar)

Ik ben Jonas Moberg en speel (solo)gitaar bij Young Ones Forever. Vanaf mijn 16e ben ik geobsedeerd door rock’n’roll in de breedste zin des woords en spelen in bands. Ik ben begonnen in punk- en hardcoregroepen. Op een goede dag zag ik de documentaire ‘The Story of Indorock’ op televisie en was direct verslingerd. Vanuit de Indorock maakte ik hernieuwd kennis met de muziek van The Shadows en The Ventures wier sound mij in mijn vroege jeugd geïntrigeerd hadden. In Young Ones Forever komt dat allemaal samen.

Frank Hopman (drums)

Ik ben Frank Hopman en ben nu sinds zo’n drie jaar drummer. Ik heb 16 jaar aan Aikido gedaan tot ik een blessurekreeg en daarmee moest stoppen. Ik heb toen het drummen opgepakt, iets dat ik eigenlijk als kind al had willen doen. Ik heb het snel opgepakt en na wat blues- en rockuitstapjes ben ik nu op plaats van bestemming, de muziek van The Shadows, al dan niet in combinatie met Cliff Richard. Dit genre muziek blijft me boeien en ik hoop dat ik het nog lang mag spelen.

Ik probeer qua drumstijl zoveel mogelijk de stijl van de orginele Shadows aan te houden en ik houd van de dynamiek, zowel in onze band als in het publiek. En als het publiek blij is, ben ik het ook!